Archive for the 'Προς Κολυκοθι' Category

Παραχώρησις οικοπέδου εις Σιάτισταν

Αγαπητό κολοκύθι 

Είμαι ο νέος σου γείτονας, πρόσφατα μετακομίσαμε εδώ στη νέα μας έπαυλη στο νέο Βουτσά  (περιοχή ανανιάδη). Το πρωί που έφευγες παρατήρησα πως τα καυσαέρια του αυτοκινήτου σου είχαν ένα βαθύ μωβ χρώμα άρα σίγουρα η βενζίνη που έβαλες χτες από το πρατήριο στον Άλιμο ήταν νοθεμένη. Πήγαινε στο κοντινότερο συνεργείο και άλλαξε φίλτρα λαδιού και βενζίνας καθώς και μπουζί. Αν μπορείς πάρε μου και ένα δυναμό για το ποδήλατο.  Επίσης μας έχουν μείνει όλες οι κούτες απο χαρτόνι που χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά και θα ήθελα αν μπορούσατε να μας παραχωρήσετε για την τετάρτη το απόγευμα το οικόπεδο σας στη Σιάτιστα για να παίξουμε Τζένγκα με κάτι φίλους μου απο τη σχολή ταχύρυθμης εκμάθησης κύβου του Ρούμπικ. Ε πού και πού το ρίχνουμε και λίγο έξω, τι να κάνεις, είναι δύσκολη η καθημερινότητα μωρε.  

Παρακαλώ απάντησε μου εντός 10λέπτου

φιχτμπάχιος 

 Αγαπητέ φι-μπάκτιε

Επειδή σήμερα τα νεύρα μου είναι τόσα πολλά που σπάνε καρυδότσουφλο δε θα σας παραχωρήσω το οικόπεδο μου για το λόγο ότι σκέφτομαι να πάω εκεί και να ασχοληθώ με την εκπαίδευση ασβών και τροπικών μπαμπουίνων. Αντί αυτού σας παραχωρώ τη βάρκα μου , οκτάκοπη , μαζί με τα τέσσερα κουπιά , για τα άλλα τέσσερα παρακαλώ όπως χρησιμοποιήσετε τα βατραχοπέδιλα σας, για να σαρώσετε τον αργοσαρωνικό και να επιδωθείτε σε θαλλάσια σπορ όπως τα βαρελάκια και ότι άλλο τραβάει η όρεξη σας.  Ο τρόπος πληρωμής θα είναι κατόπιν συνεννοήσεως.  Να σας ρωτήσω κάτι? Θελω να πάω σε ένα ρειβ πάρτυ  και σκέφτομαι να βάψω τα μαλλιά μου. Έχω σκεφτεί το σιέλ- παλ με λίγο φούξια και το πράσινο- μωβ σαντρέ. Επίσης δε ξέρω τι να φορέσω. Εσείς τι έχετε να μου προτείνεται?   Επίσης θέλω να σου πω ότι σε ευχαριστώ πολύ για τη ειδοποίηση σου αλλά δυστυχώς ήταν πολύ αργά καθώς στο δρόμο μου βούλωσε η εξάτμιση και το αυτοκίνητο μου άρχισε να κουνιέται. Αν προσθέσεις και το κούνημα που είχα λόγο της αερογέφυρας και μιας νταλίκας που κουβαλούσε κατσίκια και περνούσε εκείνη την ώρα καταλαβαίνεις ότι το τράβηγμα ήταν πολύ μεγάλο, οπότε χτύπησα το κεφάλι μου στην οροφή και έχω κάνει καρούμπαλο.  Όπως καταλαβαίνεις λοιπόν επειδή το βράδυ θα χρειάζομαι απόλυτη ησυχία θέλω να σε παρακαλέσω να σταματήσεις να χορεύεις τσάρλεστον όπως κάνεις κάθε βράδυ γιατί είμαι από κάτω και με ενοχλεί ταμάλα. Γυρνώντας από τη δουλεία θα σου πάρω και το δυναμό, μπορείς να περάσεις μετά να το πάρεις. Θα σου φέρω και 2 λίτρα βενζίνη σε ντενεκέδες, ένα στουπί , μία ζαμπανοτυρόπιτα, τη κούπα δώρο, μία ρόδα από ρενό κλιό, ένα γιαλιστικό χρώματος, τη μπαρμπι αμαζόνα και το καινούριο τεύχος του σταυρολύνω. Μόνο σε παρακαλώ όταν θα έρχεσαι θυμήσου να μου φέρεις και τη κατσαρόλα που σου είχα δανείσει γιατί θέλω να φτιάξω λαχανοντολμάδες .  

Ευχαριστώ εκ τον προτέρων

 κολοκύθι 

Advertisements

Τα τσιρακια του Πολυδωρα στο Eject Festival

Επιτελους η αληθεια για τα γεγονοτα πρεπει να λαμψει! Αυτα που ζουμε τις τελευταιες μερες ειναι το λιγοτερο αηδιαστικα. Μας κανουν ολους να βγαινουμε απο τα ρουχα μας. Για ποια εμπιστοσυνη μπορουμε να μιλαμε; Ποια εννομη ταξη; Βεβαια εδω θα μου πεις δεν μπορουμε να εμπιστευτουμε τους ιδιους μας τους συγγενεις. Διαβαστε παρακατω την προδοσια την ιδια.

Αγαπητή ξαδέρφη Μισιρλου,

Σου γράφω σήμερα γιατί αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα και θα ήθελα τη συμβουλή σου. Τις τελευταίες μέρες γνώρισα ένα παιδί που μου αρέσει. Αυτός αμέσως εκδήλωσε ενδιαφέρων αλλά ανησυχώ πολύ. Προχθές ήρθε και με πήρε από το μάθημα ιππασίας και πήγαμε για γκαζόζα στη πλατεία του χωριού. Στην αρχή περνούσαμε πολύ ωραία, έλεγε και αστεία και γελούσα. Όταν όμως κατά της 6 το απόγευμα φύγαμε μου πρότεινε να πάμε στο ποτάμι να μου δείξει τα στρέμματα που έχουνε με τις αγριοκερασιές. Εγώ αφού ήμουνα πεπεισμένη για τα αγνά του αισθήματα δέχτηκα αμέσως.

Μόλις φτάσαμε στο ποτάμι και αφού μύρισα τις αγριοκερασίες κλωνάρι κλωνάρι ήρθε κοντά μου και κατέβασε μπροστά μου το σώβρακο του, νομίζω ήταν καφέ και είχε πάνω τους Φλίστοουνς. Μη ξέροντας πώς να αντιδράσω έμεινα αποσβολωμένη να κοιτάζω αυτό το αποτρόπαιο θέαμα χωρίς να ξέρω τι συμβαίνει. Αφού συνήλθα άρχισα να τρέχω ενώ συγχρόνως κράταγα και ένα καλάθι με μούρα που είχα μαζέψει καθώς και το άσπρο μου φόρεμα με το τελείωμα της δαντέλας. Εκείνος με κυνηγούσε έτσι όπως ήταν ξεγυμνωμένος και αυτά κουνιόντουσαν πέρα δώθε, πέρα δώθε.

Τελικά κρύφτηκα μέσα σε έναν στάβλο που ήταν μια γιαγιά και ξεγεννούσε μία φοράδα, πολύ καλή κυρία ήταν. Έμεινα όλο το βράδυ αγκαλιά με το πουλάρι.

Θα ήθελα εσύ ως μεγαλύτερη να μου δώσεις της συμβουλή σου καθώς πιστεύω ότι στο πρόσωπο του νεαρού αυτού έχω βρει το άλλο μου μισό αλλά με έχουμε ταμένη στην ενορία του χωριού και δε μπορώ να προχωρήσω σε προγαμιαίες σχέσεις.

Τι να κάνω?

Με αγάπη,

Κολοκύθι

 

Αγαπητη ξαδερφη Κολοκυθι,

σε ευχαριστω που εμπιστευτηκες εμενα απο ολους τους συγγενεις μας για να μοιραστεις την αγωνια σου. Βεβαια δεν ξερω αν ηταν η καλυτερη κινηση που μπορουσες να κανεις, γιατι τυπωσα το γραμμα σου και το διαβασα απο το μικροφωνο στο γλεντι που καναμε για τα βαφτησια της μικρης Μαριας-Παναγιωτη (θα διαλεξει ποιο απο τα δυο θα κρατησει οταν μεγαλωσει).

Επεσε πολυ γελιο, ειδικα στο σημειο με το βρακι των Φλινστοουνς, we didn’t see that coming, και ξεραθηκαμε ολοι να γελαμε σαν τα χαζα, ο θειος ο Προκοπης γελουσε συνεχεια και χτυπουσε το χερι του συνεχεια πανω στο μπουτι του και ελεγε «μπα σε καλο μας» «μπα σε καλο μας»¨ μεχρι που το ξερανε, μπλε εγινε απο τις ξυλιες. Τελος παντων, εισαι ανεπιθυμητη στο χωριο.

Στο θεμα μας τωρα. Νομιζω πως το παιδι εχει τις αγνοτερες των προθεσεων. Σε πηγε βολτα, σου εδειξε την προικα του και την «προικα» του, και κυριως σε προτιμησε γι’αυτο που εισαι πραγματικα, δηλαδη ελα μεταξυ μας ειλικρινεια, περιμενες να εχεις ποτε σουξε με αυτο το ασπρο δαντελο φορεμα, που κανει ολο ντραπαριστο και ειναι παρτο στους ωμους και κανει σφιγκοφωλια στο μπουστο και ερχεται και δενει πισω κρουαζε και καταληγει γοργονε λιγο πανω απο τον αστραγαλο; Ε ποτε!

Θα ηθελα να σε παρακαλεσω επισης να κρατησεις κανα κιλο μουρα (Χωρις το κουκουτσι τους) γιατι ειδα μια συνταγη στον ολιβερ για νηστισιμα μουροπιτακια με σος μουχριτσας σβησμενα με πυροσβεστηρα τυπου γκλοπ.

Αν νιωθεις ακομα μπερδεμενη περιμενω να μου στειλεις τους προβληματισμους σου, αλλα πριν την επομενη Κυριακη γιατι ειναι ο γαμος του ξαδερφου μας του Αγησιλαου με την Παρασκευουλα και καλο θα ηταν να το εχω στα χερια μου το γραμμα σου να σπασουμε παλι λιγη πλακα στο γλεντι.

Με αγαπη,
η ξαδερφη σου η Μισιρλου

Οπερα στάιλ

Αγαπητό κολοκύθι 

Καλημέρα. έχετε διάθεση σήμερα να συζητήσουμε για το πολωνικό θέατρο σκιών? 

Φιχτμπάχιος  

Αγαπητέ Φιχτμπάχιε,

Με βρίσκεται λίγο απροετοίμαστη σήμερα καθώς μόλις προχθές γύρισα από το Μπρόντγουει και έχω άλλα δεδομένα στο μυαλό μου. Κοιτάξτε να δείτε. Βασικά έχω παρακολουθήσει πολωνικό θέατρο σκιών σαν ήμουν παιδάκι αλλά βασικά αυτή η ξανθή έκδοση του καραγκιόζη με τα κόκκινα μάγουλα δε με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. Γενικά πιστεύω ότι το θέατρο σκιών από μόνο του σαν ιδεολογία μπορεί να στηριχτεί από της χώρες του ανατολικού μπλογκ, όπως και η γιουροβίζιον. Απλά η προσωπικότητα του καραγκιόζη που αντιπροσωπεύει τον μέσο νεοέλληνα πρέπει να μεταλλαχθεί στο πολωνικό πρότυπο, ας πούμε να φοράει ξύλινα πασούμια και παλτό μοτγκόμερι για το κρύο. Αν όλα αυτά προσαρμοστούνε εμένα η προσπάθεια της Πολωνίας με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη και θα ταξίδευα άνετα μαζί με τον σκίουρο μου τη Τομπρόυλα μέχρι εκεί σε θέση Α για άνεση στα πόδια δίνοντας κιόλας 5 ευρώ για το εισιτήριο.  Παρόλα αυτά η κλίση που έχω στα μιούζικαλ καθώς και η προϋπηρεσία μου ως πριμαντόνα με κάνουνε να νιώθω ως φυσικό μου χώρο τη σκηνή του Μπρόντγουει ,που όπως σας προανέφερε ήμουν εκεί ,αλλά και τη σκάλα του Μιλάνο. Αγαπημένο το φάντασμα της όπερας και η Τόσκα. Εσάς ποιες είναι οι προτιμήσεις σας? 

Με εκτίμηση

Κολοκύθι   

Αγαπητό κολοκύθι, 

Αρχικά να σας ενημερώσω πως εισιτήριο αεροπορικό για Πολωνία με 5 ευρώ δε θα βρείτε εύκολα, εκτός αν κάνετε κράτηση τουλάχιστο 2 μήνες πριν την ημερομηνία αναχώρησης. Φοβούμαι πως οι εποχές που ταξιδεύαμε σε αυτές τις περιοχές με τέτοια χαμηλά κόμιστρα πέρασαν ανεπιστρεπτί καθώς η κίνηση έχει αυξηθεί λόγω διοργάνωσης στην περιοχή πολλών τουρνουά άρσης βαρών.   Ο ρόλος του καραγκιόζη στο πολωνικό θέατρο σκιών έχει μετεξελιχθεί αρκετά από όταν το παρακολουθήσατε τελευταία φορά. Η βασιλική ακαδημία δραματικού θεάτρου της Βαρσοβίας έδωσε ρόλο drama queen στον συμπαθή ήρωα φορώντας του ψηλοτάκουνες γόβες και φόρεμα με σκίσιμο στο πλάι. Θα έχετε ακούσει φαντάζομαι και για παράλληλες εμφανίσεις του καραγκιόζη όπως την έκτακτη συμμετοχή του στο μαύρο θέατρο της Πράγας, ως μαύρος πωλητής Cd’s αλλά και την περσόνα του που λειτουργεί ως αλτερ εγο, που είναι ο ίδιος, απλώς με ένα τσουλούφι να πέφτει μέσα στα μούτρα του.  Οι δικές μου προτιμήσεις κινούνται σε διαφορετικούς χώρους. Φυσικά και ποιος δεν απολαμβάνει την παρακολούθηση μιας όπερας σε τέτοιες παραγωγές υψηλού επιπέδου, όπου είναι και ευκαιρία να γνωρίσεις καλό κόσμο, να φορέσεις το ακριβό φράκο σου, τα πράσινα nike παπούτσια σου με την αερόσολα και να γελάσεις δυνατά και να πετάς ποπ κόρν στους ηθοποιούς.  Νομίζω όμως πως όλες αυτές οι μορφές τέχνης είναι ξεπερασμένες και περνάνε μια κρίση. Ως βαθύς μελετητής του Ραχμάνινοφ και του Λιστ και έχοντας αποκτήσει τα ανώτερα διπλώματα στο πιάνο με ουρά και στη βιόλα, κρίνω πως τέχνη που αφουγκράζεται την εποχή μας είναι το ντεθ μέταλ. Στίχοι επίκαιροι με δολοφονημένους δράκους και διαόλους που βγάζουν φλόγες από το στόμα τους, έλλειψη μελωδίας που ταιριάζει στους ρυθμούς της σύγχρονης ζωής και μακιγιάζ με μαύρα μάτια, μακριές περούκες και δόντια δράκουλα που υποτάσσεται σε όλες τις απαιτήσεις των ευρωπαϊκών ντεφιλέ μόδας.   Εσείς μιας και το έφερε η συζήτηση, έχετε βγάλει τις βοηθητικές ρόδες από το ποδήλατο?

Φιχτμπάχιος

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ. ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΠΝΟΗ ΣΑΣ.

…….

ΑΝΑΝΕΩΘΗΚΕ

Φιχτμπαχιε,

Πρέπει να ήμουν επτά χρονών θαρρώ όταν κάνοντας ποδηλατικούς αγώνες με τα παιδιά της γειτονιάς έπεσε και χτύπησα το γόνατο μου. Παρόλα ταύτα πάντα θεωρούσα ότι οι βοηθητικές ρόδες δυσκολεύουν τον ποδηλάτη. Και αυτό θέλει ιδιαίτερη προσοχή κυρίως στις στροφές γιατί από το σπινάρισμα μπορεί οι βοηθητικές ρόδες να σε πετάξουν εκτός δρόμου. Δε θα ξεχάσω ποτέ τη μέρα που έμαθα ποδήλατο τη πρώτη φορά και ο μπαμπάς μου με κράταγε από τα χέρια για να μη πέσω. Μέχρι σήμερα έχω το ροζ μου ποδήλατο με το κεντημένο στο χέρι καλαθάκι του το οποίο χρησιμοποιώ για τις ανάγκες τις καθημερινότητας μου. Πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ ή και στη λαϊκή και κουβαλάω μήλα ας πούμε ή όταν πηγαίνω σινεμά πάω με το ποδήλατο γιατί πάντα βρίσκω να παρκάρω. Πλέον το έχω εξελίξει  και όχι μόνο έχω βγάλει τις βοηθητικές ρόδες αλλά έχω βγάλει και τη πίσω ρόδα. Στην αρχή δυσκολεύτηκα είναι η αλήθεια και εξφεντωνιζομουνα μπροστά τουλάχιστον δύο μέτρα. Να ,μια φορά ας πούμε την ώρα που πήγαινα  στην έβγα της γειτονιάς για να πάρω παγωτό καϊμάκι δεν έλεγξα το κέντρο βάρους μου και έπεσα πάνω σε ένα δέντρο , νομίζω λεύκα πρέπει να ήτανε , και όπως έμεινα εκεί πέφτανε και από πάνω μου φυλλαράκια και έβλεπα και αστράκια. Επιπρόσθετα γέμισα γράσα και μετά έτριβα τα πόδια μου με νέφτι για να καθαρίσουνε.  Όσο για την αναφορά σας στο ντεθ μέταλ έχω να σας πω ότι με βρίσκεται απόλυτα σύμφωνη αν και θα προτιμούσα να εισχωρούσανε και άλλα παρεμφερή είδη όπως ας πούμε οι Cradle of filth , οι Rooting Christ και ο Δημήτρης Κοργιαλάς. Μπορούμε αν θέλετε και εσείς να διοργανώσουμε ένα πάρτυ με καλεσμένα τα παραπάνω ονόματα , σε προτεινόμενο χώρο το λόφο του Στρέφη . Εκεί οι καλεσμένοι θα μπορούνε να χορέψουνε, να φάνε πατατάκια, να παίξουν μπουκάλα, να ανταλλάξουν αυτοκόλλητα με πεθαμένους ενώ στο τέλος θα τους δίνουμε και δωράκια ένα δόντι δράκουλα το οποίο έχει υποστεί και σφράγισμα ως αναμνηστικό.   Πως βρίσκεται τη παραπάνω ιδέα.? Εσείς όταν ήσασταν μικρός το καλοκαίρι στις διακοπές μαζεύατε μέδουσες από τις παραλίες ενώ αν δεν είμαι αδιάκριτη θα ήθελα να μάθω και αν κάνατε μπάνιο με μπρατσάκια , με κουλούρα ή με στρώμα κροκόδειλου.

Κολοκύθι   

 Κολοκύθι,

Δε ξέρω. Έχω την εντύπωση πως ο λόφος του Στρέφη δε διατίθεται για τέτοιου είδους εκδηλώσεις, παρά μόνο για γυρίσματα ταινιών σκληρού πορνογραφικού περιεχομένου. Εκτός αν θέλετε να συνδυάσουμε τη γκόθικ συναυλία με κάποιο πορνό ντοκιμαντέρ, αλλά φοβάμαι πως θα αναλωθούμε στο κλισέ που τα φρικιά με τα αίματα να τρέχουν από το στόμα τους κάνουν σεξ μεταξύ τους σα λυσσασμένοι, εικόνες από τις οποίες έχει κορεστεί το μάτι του μέσου θεατή αφού παίζονται καθημερινώς στα τηλεοπτικά σίριαλ.  Σ’αυτό το σημείο παίρνω το θάρρος να ρωτήσω αν ο λεκές από το γράσο έφυγε από το πόδι σας, αν όχι, έχω τη βεβαιότητα πως συναντηθήκαμε προχτές το πρωί στον ηλεκτρικό προς Κηφισιά και μάλιστα τρώγατε σταφιδόψωμο και ακούγατε στα γουόκμαν σας στη διαπασών Ειρήνη Μερκούρη.  Το ζήτημα του μπάνιου στη θάλασσα, επιτρέψτε μου να μην το σχολιάσω, πείτε το παραξενιά, πείτε το ιδιαιτερότητα, πάντως είναι ένα από τα ταμπού ζητήματα στην γειτονιά όπου μεγάλωσα, το Μπάουνσαϊθ του Νιουκάστλ.  Παρόλαυτα, τα κροκοδειλάκια μου είναι πολύ συμπαθή, αν και τα συγχέω συχνά με τους αλιγάτορες και την αφρικανική καμήλα. 

Φιχτμπάχιος   

 Αγαπητέ Φιχτμπάχιε,

Nαι εγώ  ήμουνα. Συγκεκριμένα εκείνη την ώρα πήγαινα στη Κηφισιά και μετά θα έπαιρνα το κτελ για να πάω στη δροσιά να φάω πεινιρλι. Αλήθεια εσάς σας αρέσει το πεινιρλι ή προτιμάτε το κλαμπ σάντουτς? Παρατήρησα ότι φοράγατε ένα ριγέ πουκάμισο κίτρινο – μωβ και είχατε και χρυσή καδένα. Ήθελα να σας ρωτήσω από πού πήρατε αυτά τα ρούχα γιατί  θέλω να πάρω δώρο στο ξαδερφάκι μου που βαπτίζεται τη Κυριακή.  Εμένα πάντως μου αρέσει να φοράω κολλάν , προτιμώ τα ασημένια και τα συνδυάζω με μπλουζάκια πουά από πάνω και κάτι χειροποίητα κρεμαστάρια στο λαιμό. Για το πάρτυ βέβαια θα αλλάξω λίγο το στιλ μου και θα το κάνω πιο εναλλακτικό , με τζιν ψαράδικο ,καουμπόικη μπότα , μπολερό και καπέλο ψάθινο ενώ θα φέρω μαζί μου και τη κιθάρα που έχω τη παιδική για να τραγουδήσουμε και αδερφούς Κατσάμπα. Εσύ τι λες να βάλεις?

Κολοκύθι  

 Αγαπητό κολοκύθι,

 Εγώ για το πάρτυ θα βάλω τα ποτά μου κι αν θέλετε βάζω και αμάξι, χωράει όμως μόνο 3 άτομα γιατί στις πίσω θέσεις το έχω γεμίσει ντενεκέδες με ελαιόλαδο από το χωριό.  Το πεϊνιρλί το τρώω μόνο με γέμιση ακτινίδιο και συνοδεία βερμούτ ενώ το κλαμπ σάντουιτς δεν το προτιμώ γιατί μου θυμίζει το τραυματικό ταξίδι μου στη Μαύρη Θάλασσα όπου έχασα το θείο μου τον Παύλο που έπεσε από το φινιστρίνι του πλοίου και δεν ήξερε κολύμπι. Κάθε οικογένεια έχει και ένα δράμα όπως λέει και μια παροιμία.  Σχετικά με τα δώρα που θα πάρετε στο ανιψάκι σας ενημερώνω πως τα ρούχα τα αγόρασα από ένα στοκ του Γκούτσι στα Σεπόλια και την χρυσή καδένα την πήρα από ένα κύριο που τον χτύπησε ένα αυτοκίνητο και έτυχε να περνάω πρώτος και να του δώσω τις πρώτες βοήθειες. Δυστυχώς πέθανε στα χέρια μου.

Με εκτίμηση

Φιχτμπάχιος


Ανάλωση κατα προτίμηση πριν τις 12/07/2007

Το προϊόν έχει λήξει. Παρακαλείστε όπως εξέλθετε.

Τα σπαγαμεν