Αρχείο για Ιουνίου 2007

Διακοπες στο Ισπαχαν

 

Φιχτμπαχιε,

Κατεβαινοντας βιαστικα τις κυλιομενες σκαλες του μετρο σταθμος Αναγουλιωτισσα παρατηρησα μια αφισα του Ιρανικου Οργανισμου Τουρισμου μισοσκισμενη στον τοιχο που μας καλουσε στο εξωτικο Ισπαχαν.
Και το ερωτημα ειναι το εξης: Μηπως εχεις το τηλεφωνο του Κεντρου Διασκεδασεως «Κορτσοπομ» γιατι απο κατω ειχε μια αφισα του εν λογω κεντρου και ελεγε οτι παιζει την Παρασκευη ο Ιβαν Παρουτσιδης ποντιακη λυρα και η κωλοαφισα του Ι.Ο.Τ. ειχε καλυψει τα τηλεφωνα και τη διευθυνση. Το κεντρο ειναι στο Μενιδι αν αυτο βοηθαει.

Σε ευχαριστω προκαταβολικα.
Μισιρλου

 

Μισιρλου,

Τι με θυμίζεις τώρα.

Του Ιβαν Παρουτσίδη του είχα σκάσει ένα δεκαχίλιαρο στο κούτελο, όταν ακόμα είχαμε δραχμές και τα λεφτά μας είχαν αξία.

Το δεκαχίλιαρο μάλιστα είχε κολλήσει γιατί ο Ιβάν είχε ιδρώσει παίζοντας τη λύρα σα δαιμονισμένος. Άρχισα κι εγώ και χόρευα στο κρεσέντο της ορχήστρας σαν τη Βουγιουκλάκη που χορεύει και βλέπει το πρόσωπο του Παπαμιχαήλ να γελάει και μετά όλα θολώνουν και γυρίζουν μπροστά της. Λιποθύμησα και έκτοτε δε ξαναασχολήθηκα με αυτό το είδος μουσικής.

Τώρα μόνο μπαρόκ ακούω και μουσική δωματίου. Διαβάζω όσκαρ γουάιλντ πίνοντας απεριτίφ δίπλα στο τζάκι με φίλους της εκλεκτής κοινωνίας. Πάντως στο Μενίδι ξέρω μια ταβέρνα με κοντοσούβλι στη λαδόκολλα, εφόσον φυσικά ενδιαφέρεσαι.

φιλικά

φιχτμπάχιος

Advertisements

H επιστολη του Καμπαμαρου οχι Ιγκανο

Για σημερα Πέμπτη λέω να ανεβάσουμε την παρακάτω επιστολή που έστειλε ο Kabamaru. Δεν αντέχω άλλο τα παρακάλια και τα τηλεφωνήματα του.(LexLuthor)


Αξιότιμοι φίλοι μπλογκερ, ανώνυμοι και επώνυμοι φίλοι μου, αξιότιμο ΤαΣπάμ,

 

Όπως όλοι ξέρετε το ηλεκτρονικό προσωπείο καμπαμαρού κρύβεται πίσω από την αποκάλυψη των βασανιστηρίων κρατουμένων στο τμήμα της ομόνοιας. Το τελευταίο καιρό δέχομαι ενοχλήσεις από διάφορους που με ρωτούν σχετικά με την προβολή του όλου θέματος. Πως βρέθηκε στην κατοχή μου το επίμαχο βίντεο, τι συνομωσία κρύβεται πίσω από την αποκάλυψη, πως θα αντιμετωπίσω πιθανή δίωξη από τις αρχές, ποιο είναι το αγαπημένο μου χρώμα και τι εσώρουχο προτιμώ να φορώ είναι μερικά από τα καυτά ερωτήματα που υποβάλλομαι. Κάνοντας χρήση της ανοιχτής πρόσκλησης του τασπαμ για επιστολές προς πάσα ενδιαφερόμενο (σημείωση LexLuthor:σας τα έλεγα ότι θα έχουμε μπλεξίματα με αυτή την ιδέα) θα ήθελα να αποσαφηνίσω μερικά πράγματα σχετικά με το καυτό ζήτημα του βίντεο περιγράφοντας την πικρή ιστορία ενός wannabe-famous και απευθυνόμενος σε όλους εσάς που ζητάτε την αλήθεια.

 

Από μικρός γοητευόμουν με το σταριλικι. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρός στα βαθιά 80’s η μάνα μου με συνέλαβε στο δωμάτιο να μιμούμαι τον Λευτέρη πανταζη στο τραγούδι ταραχή με ένα ψεύτικο μικρόφωνο στο χέρι (σημείωση κολοκυθιού: πες και την άλλη φορά με τις αδερφές Μπρόγιερ) . Τότε ήταν που μου είπε «αγόρι μου με τέτοια φωνή δε πας πουθενά καλύτερα να μάθεις γράμματα». Ύστερα προσπάθησα να ασχοληθώ με την μπάλα με σκοπό να γίνω γνωστός ποδοσφαιριστής την εποχή που τα παιδιά της ηλικίας μου θελαν να γίνουν ο νέος Γκάλης και Γιαννάκης. Μια μέρα στη παραλία έπαιξα διπλό εγώ και ο μπαμπάς μου εναντίον του ξαδέλφου και του θειου μου. Ο ξάδελφος μου με είχε πεθάνει στη ντρίπλα και σε μια φάση που είχε ολότελα ταπεινώσει εμένα τον όψιμο μπαλαδορο ο θειος μου με πλησίασε και με ύφος περιπαικτικό μου ψιθύρισε όλο νόημα «δε πειράζει αγόρι μου τουλάχιστον είσαι καλύτερος μαθητής από το γιο μου». Και έτσι παράτησα τα όνειρα μου και ασχολήθηκα με τα γράμματα και τις σπουδές.

 

Μέχρι που ήρθε η ευκαιρία με το μπλογκινγκ. Παρατήρησα ότι γράφοντας παρωχημένα αστειάκια και διάφορες ανούσιες καθημερινές σκέψεις μπορείς να αποκτήσεις ένα αναγνωστικό κοινό που ζητά απεγνωσμένα μια εικονική επαφή. Ουαου είπα από μέσα μου. Επιτέλους τα φρικιά του νετ, που παραδέχονται ή ακόμα και που αρνούνται να παραδεχτούν την φύση τους, αποκτούν τη δική τους αξία. Η καλά κρυμμένη ελπίδα να γίνω γνωστός άρχισε να αναζωπυρώνεται μέσα μου. Έκτισα τον χαρακτήρα καμπαμαρου-παλιό νιντζα κομικ- και ξεκίνησα να ξεδιπλώνω το ταλέντο μου -το ποιο?-στη συγγραφή κειμένων(σημείωση κολοκυθιού:ευτυχώς που δε ταυτήστικε με τον Ραταπλάν). Ξεκίνησα να γράφω δημόσια κατηγορώ για κοινωνικοπολιτικά προβλήματα του τόπου. Ύστερα άρχισα να περιγράφω κάποιες καλογραμμένες θα ήθελα να πιστεύω υπερρεαλιστικές ιστορίες της δήθεν καθημερινότητας μου. Τελικά κατέληξα να ασχολούμαι με συνταγές για κοτόπουλα και να αποδίδω ανούσιους αφορισμούς σε ακίνδυνες μειονότητες σαν τους indie. Όλα αυτά στη προσπάθεια να κερδίσω αναγνωσιμότητα και να ανακηρυχθώ ένας σταρ του διαδικτύου.

 

Μάταια όμως. Τα στατιστικά στο τρακερ μου κολλημένα στη μετριότητα. Προσπάθησα να πάρω μέρος σε παροιμιώδη διαδικτυακά ξεκατινιάσματα, σχολίαζα κείμενα επιφανών γκουρού του μπλογκινγκ βαυκαλίζοντας τους για να ψαρέψω κανέναν αναγνώστη, έφτασα σε σημείο να σκάφτομαι να προσανατολιστώ στην δημοσίευση φωτογραφιών ανδρικού πορνό για να γίνω αρεστός στη γκέι κοινότητα που είναι πολυάριθμη αλλά και αυτό χωρίς αποτέλεσμα. Όλες οι προσπάθειες έπεφταν στο κενό. Εκτός από κάτι αρρωστημένους μπλογγερ που έβγαζαν κάποιο νόημα από τα ανύπαρκτα γραπτά μου και κάτι φίλους μου που με διάβαζαν από συμπόνια για την κατάσταση μου όλοι οι άλλοι που έπεφταν τυχαία στο μπλογκιον μου έπαιρναν ένα μορφασμό αηδίας και πατούσαν γρήγορα κλείσιμο του παραθύρου. Και έτσι ξαφνικά την προηγούμενη Κυριακή ο τρακερουλης μου έσπασε κάθε ρεκόρ. Έφτασε να δείχνει το καθόλα ευκαταφρόνητο αριθμό των -κρατηθείτε -70 επισκέψεων.

 

Κάτι συμβαίνει ψυλλιάστηκα. Άνοιξα το προσωπικό μου μέιλ και είδα να έχει κατακλυστεί από μηνύματα επώνυμων και ανώνυμων που δήλωναν συμπαράσταση στον αγώνα μου. Συνηθισμένα πράγματα σκέφτηκα Αυτό όμως που μου προξένησε πραγματικά απορία ήταν ένα μήνυμα που δέχτηκα από γνωστό τηλεοπτικό σταθμό με πρόσκληση να εμφανιστώ με αλλοιωμένη φωνή και γυρισμένη πλάτη στο δελτίο των 8 για να δώσω περαιτέρω πληροφορίες για κάποιο επίμαχο βίντεο. Στην αρχή σκέφτηκα ότι θα πρόκειται για το κρυφό βίντεο που με έχει συλλάβει να μαλλιοτραβιέμαι με τον «εθνικό μας σταρ» για ένα καλύτερο πλάνο στην τηλεόραση τις μέρες που διαδηλώναμε μαζί έξω από το Χίλτον για την απελευθέρωση της Πάρις.

 

Άρχιζα να ζητωκραυγάζω. Επιτέλους θα ερχόταν και μένα η σειρά να γευτώ τα 15 λεπτά δημοσιότητας που μου αναλογούν. Από την χαρά μου σηκώθηκα από την καρέκλα και χόρεψα με την ηλεκτρική σκούπα ένα παθιασμένο πάσο ντόμπλε, όπως μου παρήγγειλε ο φίλος μου ο λεξ λουθορ, έτσι για να την σπάσω στον τσιαγκο που μου είχε πάρει την θέση στην οντισιόν της Αθήνας για το σόου γιου θινκ γιου καν ντανς με αποτέλεσμα να μην καταφέρω να χορέψω με την Βίκυ Καγιά.

 

Αλλά γιατί πρέπει να κρατηθεί τέτοια μυστικότητα στην έκθεση μου στο γυαλί, αυτόματα αναρωτήθηκα όταν κόπασαν οι πανηγυρισμοί. Άμεσα είδα ότι η αιφνίδια υψηλή αναγνωσιμότητα του ιστολογίου μου οφείλεται σε πολυάριθμες επισκέψεις από τον σύνδεσμο χιτχατ ή κάπως έτσι, που τυγχάνει να έχει το ίδιο νικνειμ με το δικό μου με την μόνη διαφορά ότι εκείνος δηλώνει και επώνυμο (καμπαμαρου ιγκανο). Μπήκα στο ιστολόγιο του και είδα ότι ήταν ο υπεύθυνος για την προβολή του βίντεο με τις σφαλιάρες των μπάτσων που έκανε τόσο ντόρο στην επικαιρότητα των ημερών. Τότε όλα πια ήταν καθαρά. Δεν ήμουν παρά ένας κατά λάθος ήρωας ένας άφραγκος Ωνάσης (σημειωση Μισιρλου: εμενα μου αρεσε περισσοτερο αυτη η ταινια με τα σουπερμαντολινια) όπως μου επισήμανε εύστοχα και ο φίλτατος φιχτμπάχιος. Όλα αυτά τα μηνύματα που έλαβα είχαν λάθος παραλήπτη. Και έτσι πάλι ξαφνικά έμεινα να ασθμαίνω βαριά στον αναφορικό δρόμο προς την καταξίωση.

 

Έτσι λοιπόν από αυτό το βήμα που με τιμή δέχτηκε να με φιλοξενήσει (σημείωση LexLuthor: αφού μας τα έκανε τσουρέκια) δηλώνω υπεύθυνα σε όλα τα κανάλια και τους δημοσιογράφους-καλά μεταξύ μας δεν ήταν και πολλά- που αστόχησαν και δεν απευθύνθηκαν στο σωστό καμπαμαρου ότι δεν είμαι εγώ-δυστυχώς- αυτός που ζητούν (Πάραυτα έχω πολλά ταλέντα και θα ήθελα να με καλέσουν σε οντισιόν για να παρουσιάσω κάποια εκπομπή ψυχαγωγικού περιεχομένου τύπου «πιο πολύ την Κυριακή» κτλ) (σημειωση Μισιρλου: να τον βαλουμε να λεει την ωρα Ελλαδος). Επίσης προς αποφυγή σχολίων και μέιλ στο μέλλον από γνωστούς και αγνώστους που θα με ρωτούν αν είμαι εγώ ο ξακουστός καμπαμαρου θυμίζοντας μου την διαδικτυακή μου ανυπαρξία σκέφτομαι να αλλάξω και νικνέιμ. Εναλλακτικά προτείνω τα εξής:

 

  • Καβαμαρών (όπως με αποκαλεί ο πετεφρής)
  • DefinitelyEmo
  • Fatkeanu
  • Τσαπερδονοκωλοσφυρίχτρας
  • Χ-καμπαμαρου ή σωβρακοφάνελο
  • Καμπαμαρου Τσιαγκο,

 

Ευχαριστώ,

 

Καμπαμαρού

 

 

Η άποψη του φιχτμπάχιου:

 

Η συμπαθής φιγούρα καβαμάρων, που κέρδισε σεβασμό δεκάδων βλόγερς για την ευγένεια του και το ήθος του έχω την εντύπωση πως σήμερα υπέπεσε σε βαρύ ολίσθημα. Τί εξυπηρετεί αυτή η επιστολή του. Να μας θυμήσει πως δεν είναι αυτός ο καβαμάρων που έβγαλε το βίντεο, αλλά κάποιος άλλος? Νομίζω φρόντισε να το διαδώσει παντού

 

 

 

Ενδεικτικό το σχόλιο του στον πασκάλ:

kabamaru
June 22nd, 2007 at 3:33 pm simfono …ama pisteueis oti i eponimi fvni sou tha sivpisei krata tin anonimi…p.s den eimai o kabamaru poy evgale to video. Apli e-sinonomia. Eksalou autos exei kai epwnimo igano!

Τι μας λέει εδώ ο καβαμάρων? Πως αυτή η συνωνυμία τον κούρασε και ως άλλος καφκικός ήρωας βρέθηκε μπλεγμένος σε ένα εφιαλτικό λάθος. Και νιώθει την ανάγκη να εξομολογηθεί πως κατά βάθος είναι ένας wannabe-famous και πως ότι έκανε ως τώρα, τα παρωχημένα αστεία, οι ανούσιες σκέψεις, οι φουσκωμένες ιστορίες ήταν τα μέσα του για να πετύχει το στόχο του, να γίνει διάσημος μπλόγκερ. Παραδέχτηκε το αυτονόητο.

 

 

Απλώς προσωπικά κύριε καβαμάρων θα θεωρήσω κι αυτή την εκκληση ένα ακόμα μέσο να πετύχετε το στόχο σας κι ως φρικιό του νετ και αρρωστημένος μπλόγκερ δε θα προσπαθήσω να βγάλω νόημα από την ανύπαρκτη επιστολή σας

 

 

Πτυελοδοχειο καταντησε ο Αβερελ τα σπαμ…

Ο παλαιός blogger «Averel» μας ζήτησε να δημοσιεύσουμε την επιστολή του κατά πάντων.

Αυτός δηλαδη, για οσους απο σας δεν τον ξερουν, είναι σε φάση που όταν εμείς ήμασταν ακόμα πανω στα δεντρα και τρώγαμε ρίζες, έφτιαχνε post παρθενώνες.

 

 

«Αγαπητέ Κώστα Καραμανλή, πρωθυπουργέ, σας είδα τις προάλλες να περνάτε με την κουστωδία από στρουμφάκια από τον Μαραθώνα. Οδηγούσατε εσείς το οικολογικό SUV σας, με ανοιχτό παράθυρο, χωρίς να φοράτε μπλούζα. ΟΚ. Κλείστε τα μάτια. Φανταστείτε το σκηνικό. Θεωρείτε πως έτσι κερδίζονται οι ψηφοφόροι;

 

Αγαπητέ, Αδωνι (ΝΟΤ) Γεωργιάδη, εκπρόσωπε του ΛΑΟΣ. Ο νονός σου ήταν μεγάλος πλακατζής ρε μπάζο.

 

Αγαπητή Βίκυ Φλέσσα, θαυμάζοντας την ευγλωττία και τον συνήθως γυμνό ώμο σας, μου έχει καρφωθεί ως αρχαιόπρεπες (αυτά που σου αρέσουν) βέλος στο μυαλό μια απορία: Έχετε ωραίο κώλο;

 

Αγαπητέ Ιλια Ιβιτς, συγχαρητήρια για τα παιδάκια σας, αλλά θεωρείτε πως υπάρχει λόγος να σας βλέπουν ντυμένο σαν μαστροπό call girls στο Μιλάνο;

 

Αγαπητέ καραφλέ υιέ του Ανδρέα Μικρούτσικου. Σας είδα τις προάλλες σε μια φωτογραφία από το ΟΑΚΑ, να πανηγυρίζετε τον τίτλο του Παναθηναϊκού. Επειδή θεωρώ πως είστε ο γιος του Σατανά και επειδή είστε και άσχημος, στο βάθος διέκρινα τον Γρηγόρη Αρναούτογλου. Ποτέ δεν μου φάνηκε πιο συμπαθής, μετά τη σύγκριση μαζί σας.

 

Αγαπητέ Γρηγόρη Αρναούτογλου, μην χαίρεσαι. Άνοιξε μια τρύπα στη γη. Μπες μες. Ζήτα από μια χοντρή που σε συνοδεύει να πετάξει χώμα από πάνω. Κάτσε εκεί. Για πάντα.

 

Αγαπητέ τύπε που παίζεις ρακέτες μπροστά μου στην παραλία. Όχι εσύ που παίζεις διακριτικά για να το χαρείς. Εσύ που πετάς με ταχύτητα ρουκέτας το μπαλάκι από τη μια στην άλλη. Αυτό που εξέχει από το μαγιό μου, δεν έγινε επειδή χάρηκα που σε είδα. Από φέτος οπλοφορώ. (ΟΚ monsieur Lex?)

 

Αγαπητοί υπάλληλοι του δημοσίου. Κάπου διάβασα πως λόγω του καύσωνα θα κάνετε ημιαργία. Ευχαριστώ για την αυταπάρνηση σας να πάτε την μισή μέρα στη δουλειά. Τόσος ιδρώτας (δουλειά & ζέστη) πώς να παλευτεί;

 

Αγαπητέ ξενοδόχε της Μύκονος (tm @ fightback) που με είχες στοιβάξει σε έναν ανακαινισμένο στάβλο – χωρίς πλάκα – με επικλινές έδαφος πριν από πολλά χρόνια. Εύχομαι να σου καούν όλες οι τηλεοράσεις την πιο κρίσιμη στιγμή του επόμενου πρωταθλήματος. Παλιόβλαχε

 

Αγαπητέ καφεντζή που μου σερβίρεις ένα νερομπούλι για καφέ, αξίας 4 ευρώ. Ως άνω.

 

Αγαπητέ ταβερνιάρη/κλέφτη/βρωμιάρη. Ως παραπάνω.

 

Αγαπητέ σεναριογράφε του 50-50. Θα πρέπει να μισείς τον ψιλοατάλαντο ηθοποιό Καπουτζίδη που σου πήρε τη δόξα. Δικαίως.

 

Αγαπητή Μπρίντεϊ Σπίαρς. Με πρόδωσες. Από ‘εκείνο’ το video clip και έπειτα, έβλεπα κάθε αεροσυνοδό με λάγνο μάτι. Πλέον, σε βλέπω και προτιμώ την Κούλα από το περίπτερο εδώ δίπλα. Καλύτερη είναι. Μπάζο.

 

Αγαπητή Σάσα Μπάστα http://www.yupi.gr/index.php?option=content&task=view&id=1936&Itemid=105 . I do.

 

 

Αγαπητέ καιρέ (όχι της Ε, προς Θεού).

Γαμιέσαι.

 

Υπογραφη,

The blogger formerly known as Averel «

 

 

Πες το και θα γίνει

Βλέπετε στον ύπνο σας τον Γρηγόρη Αρναούτογλου? Θέλετε να βρίσετε τη Ράνια Θρασκιά? Παρακολουθείτε με μανία τη Μαρία την άσχημη?Το τα σπαμ βρίσκεται εδώ για εσάς. Πείτε μας σε ποιον διάσημο θέλετε να στείλουμε επιστολή και τι να του λέμε. Δηλώστε συμμετοχή το συντομότερο δυνατόν και η συντακτική μας ομάδα θα εκπληρώσει την επιθυμία σας. Το κάθε σχόλιο θα χρεώνεται με 1,45 € +ΦΠΑ.  Θα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας. Μια ακόμα πρωτοπορία του τα σπαμ. Περιμένουμε τις συμμετοχές σας. 

Σας ευχαριστούμε    Πες το και θα γίνει

Μισιρλού

Λεξλουθορ

Κολοκύθι

Φιχτμπαχιος

Το τέλος του παρά F πέντε

Αγαπητοί συνοδοιπόροι σε τούτο το βλογ,

Πως είστε σήμερα? Συγκλονισμένοι όπως όλη η Ελλάδα απο το φινάλε του παρα πέντε έτσι? Πολύ συγκινητικό αυτό το σκηνικό με τη γιαγιά που κρατούσε ημερολόγιο. Αν και νομίζω θα ήταν πιο ιν να ανακάλυπτε ο εγγονός πως η γιαγιά είχε μπλογκ και μάλιστα δημοφιλές, με τον τίτλο κωλόγρια. Τέλος παντων ας αφήσουμε το μπαιγκόν να είναι μπαιγκόν, είναι και εποχή που βγαίνουν οι κατσαρίδες τώρα (κλατς κλπ.)

Λοιπόν ο λόγος που σας γράφω είναι η ημερομηνία λήξης αυτού εδώ του εγχειρήματος. Όσο μεγάλη επιτυχία και αν έχει, με όσο φοβερό ενθουσιασμό κι αν το έχουν αντιμετωπίσει σύσσωμοι οι μπλόγκερς, όσο και αν το αγκάλιασαν απο την πρώτη στιγμή (να βάλω ΝΟΤ ή είναι περιττό) πρέπει να τελειώσει.

Όλα τα ωραία φτάνουν στο τέλος τους. Δεν πρέπει να κουράσουμε τον κόσμο με τα ίδια και τα ίδια. Άσε που θα κουραστούμε και εμείς οι ίδιοι. Πόσα πια F5 αντέχει να πατήσει ένας άνθρωπος σε μία μέρα? Ας τα σπάσουμε για ένα μηνα και ας αφήσουμε πίσω μας το χάος.

Εσείς τί λέτε.

 

Με αδημονία,

φιχτμπάχιος

 

 

Αγαπητέ Φιχτμπάχιε

Σύμφωνώ απόλυτα. Θα περίμενα μάλιστα να προτείνεις και νωρίτερη ημερομηνία για την λήξη. Αυτή η κατάσταση δεν υποφέρεται. Δεν γράφω με τυφλό σύστημα πλέον, αλλά με εννιαδαχτυλικό. Το δάχτυλο με το οποίο πατάωτο F5 βρίσκεται ένα στάδιο πριν τη γάγραινα. Τόσο μεγάλο πρόβλημα είχα να αντιμετοπίσω από την εποχή των video games. Και ποιο το κέρδος; Ούτε κανονάκι δε παίρνεις.

Με τιμή

Λεξ Λουθορ

 

 

Φιχτμπαχιε,

καταρχας η Αμαλια ειναι πνευμα. Κατα δευτερον, κι εγω δε βρισκω λογο να συνεχισουμε περαν της 12ης Ιουλιου αυτο το εγχειρημα, ισως μονο μια χορηγια απο αραβικες πιτες γιασανιτικες(*) ή ενα σεβαστο ποσο σε χαρτονομισματα των πεντε ευρω μισοσκισμενα απο αυτα που τα δινεις και ξερεις πως θα μανουριασεις με των πωλητη επειδη ανοιγει θεμα αν πρεπει να το δεχτει γιατι φαινεται ταλαιπωρημενο, αυτο μαλιστα θα ηταν λογος. Τελος παντων επειδη πρεπει να φευγω γιατι εχω και βαρδια στο Φ5 και ειπα να παω να αλλαξω την μικρη λιγο νωριτερα γιατι εχει να παει σημερα να δει τον Πλουτο του Αριστοφανη, μαλιστα πηρε τα εισιτηρια μιση τιμη δε ξερω για ποιο λογο. Τελος παντων καντε ο,τι θελετε.

Μισιρλου

 

Φιχμπάχιε, αγαπητοι συν-ιστολογοι,

Θα συμφωνήσω εν μέρει με τον αγαπητό φιχτμπάκτιο, καθότι θεωρώ ότι τούτου το ιστιολόγιο ( μη το λέτε μπλογκ ρε, χάνει το πρεστιζ του) πρέπει να μείνει στη μνήμη του κοινού ως κάτι το μοναδικό. Ας το τελειώσουμε πάνω στην ακμή του. Μη καταντήσουμε αγαπητοί μου σα τη Λάμψη , ας μείνουμε στην ιστορία τουλάχιστον ως τις τρεις χάριτες. ( Μισιρλού ως Μαρία , Λεξλούθορ ως ο αδερφός φοιτητής γεωπονικής, φάιτ μπακ ως Θεία Μπεμπέκα ) . Σε αυτό το σημείο βέβαια θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι ρώτησα και έμαθα ότι το πάτημα του f5 καίει 15 θερμίδες ανά κλικ. Έτσι σας το λέω ενημερωτικά για να ξέρετε ότι αν το μπλογκ συνεχιστεί πάμε κατευθείαν για Σταρ Ελλάς.

 

Κολοκύθι

 

(*)Γιασανιτες=Χριστιανοι Αραβες. Taspam, το blog της γνωσης, το blog των τrivia.

ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΠΑΙΔΙΑ ΟΙ ΝΑΛΜΠΑΝΤΗΔΕΣ, ΟΧΙ Ο ΚΑΝΟΝΑΣ

αγαπητη μησηρλου,  

το τηλέφωνο μου απο το πρωι είναι νεκρό. πρεπει να υπάρχει κάποιου είδους βλάβη. (έτσι δε μπορούμε να συζητήσουμε και για το τέλος του Show you think you can dance – άσε, τα χω πάρει με αυτό το Ναλμπάντη) 

μηπως θα μπορούσες να καλεσεις εκ μερους μου στην ιρανική πρεσβεία και να ειδοποιήσεις για τη βόμβα που θα σκάσει στις 16:15 το απόγευμα. Μη βιαστείς, απλά καλό θα ήταν να ειδοποιηθούν πριν τις 15:30. 

ευχαριστω 

φιχτμπάχιος 

 —

 αγαπητοι κυριοι της ασφαλειας,

αν διαβασατε το παραπανω μειλ να ξερετε πως δεν ειναι αληθινο, ειναι στα πλαισια μεταξυ μας αλληλογραφιας που ειναι εντελως φανταστικη,

ευχαριστούμε

  

αγαπητε φιχτμπαχιε, αγαπητοι κυριοι της ασφαλειας, αγαπητε φανταρε που εχεις βαρδια και παρακολουθεις την αλληλογραφια του πανελληνιου,

διακρινω μια αλφα νευρικοτητα στην περιρρεουσα ατμοσφαιρα, γραψατε λαθος το ονομα μου, με δυο «ητταs» και αυτο μονο δυο πραγματα μπορει να σημαινει

ειτε το κανατε κατα λαθος ειτε το κανατε επιτηδες.

Εμενα ειναι εδω και λιγη ωρα μια μεγαλη μυγα, αλογομυγα, δεν ξερω πως μπηκε στο γραφειο μου ιν δε φερστ πλεης, της εριξα το μισο μπουκαλι αερολοζ απο αυτο το κιτρινο με τον αστυνομο που κυνηγουσε τον σαρλο στις ταινιες του. Εχω ενα πτωμα στη δεξια γωνια του γραφειου μου, με βλεπετε να το κανω θεμα;

Τελος παντων οπως λεει και ενα ρητο, η λυση δημιουργει την αναγκη της αν και θα επρεπε να εχετε προβλεψει τετοιου ειδους προβληματα, οπως εγω που μια φορα που ποτιζα μια πλακα που ειχα ριξει για να να μη σκασει το μπετο αναρωτηθηκα «και αμα εχει διακοπη νερου τι γινεται» στο ασχετο, και εψαξα αυτοστιγμη στο 11888 για τηλεφωνο απο βυτια-μεταφορες υδατων να το εχω περασμενο στο κινητο μου. Ενταξει αποδειχτηκε καλη κινηση γιατι οσο περιμενα να συνδεθω ακουγα χατζηγιαννη στην αναμονη και ενα αλλο πολυ χαλαρωτικο που παει του-του-ρου-ρου-του-του ολγουεις γουεν γουη φαητ κτλ κτλ κτλ και ετσι περασε η ωρα και τελειωσα το ποτισμα του μπετου.

Θα κανω οτι καλυτερο μπορω αλλα να μην ξανασυμβει. Επισης θα ειδοποιησω και το βυτιοφορο που σας ανεφερα παραπανω να ειναι σε αναμονη να σβησει τη φωτια.

Φιλικα
Μισιρλου

(υ.γ. φανταρε που εχεις βαρδια μου φαινεσαι γνωστος, μηπως εισαι σειρουλα με εναν ξαδερφο μου τον Παναγο 113 ΣΤΡΜΘ ειναι αυτος τωρα, ειμαι η ξαδερφη του που ειχα ερθει στο επισκεπτηριο και ειχα φερει κεφτεδακια με κυμινο και μπυρες και εσενα σου ειχα φερει ενα καπουτσινο λατε με εξτρα σαντιγι που ποτε δεν πληρωσες, αλλα δεν πειραζει) 

 —

 αγαπητε φιχτμπαχιε, 

δεν απαντας μαλλον σε πιασαν ζωντανο και σε βασανιζουν καπου στο αλκατραζ ενα κοπαδι απο βυσσινι αλογα που χλιμιντριζουν χωρις να λενε τα φωνηεντα, α σορι αυτο ειναι το αλκαζαρ, τελος παντων κατι κακο σου εχει συμβει.

Αν ειναι ετσι τα πραγματα θυμησου οτι εχεις δηλητηριο απο δερμα πυθωνα στο δαχτυλιδι με το θυρεο σου.

Μισιρλου

Τα τσιρακια του Πολυδωρα στο Eject Festival

Επιτελους η αληθεια για τα γεγονοτα πρεπει να λαμψει! Αυτα που ζουμε τις τελευταιες μερες ειναι το λιγοτερο αηδιαστικα. Μας κανουν ολους να βγαινουμε απο τα ρουχα μας. Για ποια εμπιστοσυνη μπορουμε να μιλαμε; Ποια εννομη ταξη; Βεβαια εδω θα μου πεις δεν μπορουμε να εμπιστευτουμε τους ιδιους μας τους συγγενεις. Διαβαστε παρακατω την προδοσια την ιδια.

Αγαπητή ξαδέρφη Μισιρλου,

Σου γράφω σήμερα γιατί αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα και θα ήθελα τη συμβουλή σου. Τις τελευταίες μέρες γνώρισα ένα παιδί που μου αρέσει. Αυτός αμέσως εκδήλωσε ενδιαφέρων αλλά ανησυχώ πολύ. Προχθές ήρθε και με πήρε από το μάθημα ιππασίας και πήγαμε για γκαζόζα στη πλατεία του χωριού. Στην αρχή περνούσαμε πολύ ωραία, έλεγε και αστεία και γελούσα. Όταν όμως κατά της 6 το απόγευμα φύγαμε μου πρότεινε να πάμε στο ποτάμι να μου δείξει τα στρέμματα που έχουνε με τις αγριοκερασιές. Εγώ αφού ήμουνα πεπεισμένη για τα αγνά του αισθήματα δέχτηκα αμέσως.

Μόλις φτάσαμε στο ποτάμι και αφού μύρισα τις αγριοκερασίες κλωνάρι κλωνάρι ήρθε κοντά μου και κατέβασε μπροστά μου το σώβρακο του, νομίζω ήταν καφέ και είχε πάνω τους Φλίστοουνς. Μη ξέροντας πώς να αντιδράσω έμεινα αποσβολωμένη να κοιτάζω αυτό το αποτρόπαιο θέαμα χωρίς να ξέρω τι συμβαίνει. Αφού συνήλθα άρχισα να τρέχω ενώ συγχρόνως κράταγα και ένα καλάθι με μούρα που είχα μαζέψει καθώς και το άσπρο μου φόρεμα με το τελείωμα της δαντέλας. Εκείνος με κυνηγούσε έτσι όπως ήταν ξεγυμνωμένος και αυτά κουνιόντουσαν πέρα δώθε, πέρα δώθε.

Τελικά κρύφτηκα μέσα σε έναν στάβλο που ήταν μια γιαγιά και ξεγεννούσε μία φοράδα, πολύ καλή κυρία ήταν. Έμεινα όλο το βράδυ αγκαλιά με το πουλάρι.

Θα ήθελα εσύ ως μεγαλύτερη να μου δώσεις της συμβουλή σου καθώς πιστεύω ότι στο πρόσωπο του νεαρού αυτού έχω βρει το άλλο μου μισό αλλά με έχουμε ταμένη στην ενορία του χωριού και δε μπορώ να προχωρήσω σε προγαμιαίες σχέσεις.

Τι να κάνω?

Με αγάπη,

Κολοκύθι

 

Αγαπητη ξαδερφη Κολοκυθι,

σε ευχαριστω που εμπιστευτηκες εμενα απο ολους τους συγγενεις μας για να μοιραστεις την αγωνια σου. Βεβαια δεν ξερω αν ηταν η καλυτερη κινηση που μπορουσες να κανεις, γιατι τυπωσα το γραμμα σου και το διαβασα απο το μικροφωνο στο γλεντι που καναμε για τα βαφτησια της μικρης Μαριας-Παναγιωτη (θα διαλεξει ποιο απο τα δυο θα κρατησει οταν μεγαλωσει).

Επεσε πολυ γελιο, ειδικα στο σημειο με το βρακι των Φλινστοουνς, we didn’t see that coming, και ξεραθηκαμε ολοι να γελαμε σαν τα χαζα, ο θειος ο Προκοπης γελουσε συνεχεια και χτυπουσε το χερι του συνεχεια πανω στο μπουτι του και ελεγε «μπα σε καλο μας» «μπα σε καλο μας»¨ μεχρι που το ξερανε, μπλε εγινε απο τις ξυλιες. Τελος παντων, εισαι ανεπιθυμητη στο χωριο.

Στο θεμα μας τωρα. Νομιζω πως το παιδι εχει τις αγνοτερες των προθεσεων. Σε πηγε βολτα, σου εδειξε την προικα του και την «προικα» του, και κυριως σε προτιμησε γι’αυτο που εισαι πραγματικα, δηλαδη ελα μεταξυ μας ειλικρινεια, περιμενες να εχεις ποτε σουξε με αυτο το ασπρο δαντελο φορεμα, που κανει ολο ντραπαριστο και ειναι παρτο στους ωμους και κανει σφιγκοφωλια στο μπουστο και ερχεται και δενει πισω κρουαζε και καταληγει γοργονε λιγο πανω απο τον αστραγαλο; Ε ποτε!

Θα ηθελα να σε παρακαλεσω επισης να κρατησεις κανα κιλο μουρα (Χωρις το κουκουτσι τους) γιατι ειδα μια συνταγη στον ολιβερ για νηστισιμα μουροπιτακια με σος μουχριτσας σβησμενα με πυροσβεστηρα τυπου γκλοπ.

Αν νιωθεις ακομα μπερδεμενη περιμενω να μου στειλεις τους προβληματισμους σου, αλλα πριν την επομενη Κυριακη γιατι ειναι ο γαμος του ξαδερφου μας του Αγησιλαου με την Παρασκευουλα και καλο θα ηταν να το εχω στα χερια μου το γραμμα σου να σπασουμε παλι λιγη πλακα στο γλεντι.

Με αγαπη,
η ξαδερφη σου η Μισιρλου


Ανάλωση κατα προτίμηση πριν τις 12/07/2007

Το προϊόν έχει λήξει. Παρακαλείστε όπως εξέλθετε.

Τα σπαγαμεν